Ontwikkeling van Eurocodes in Europa

De ontwikkeling van de Eurocodes is in 1975 gestart. In 1989 kreeg CEN, de Europese normalisatieorganisatie, de opdracht van de Europese Commissie om de Eurocodes uit te werken in de vorm van Europese normen. Eerst als Europese voornormen, bedoeld om ervaringen mee op te doen. In 1997 is CEN begonnen deze voornormen om te zetten in definitieve Europese normen. De Eurocodedelen zijn tussen 2002 en eind 2007 in het Engels gepubliceerd.

Eerste generatie Eurocodes
Op basis van artikel 95 van het Verdrag van Rome besloot de Europese Commissie in 1975 tot een actieprogramma om de Europese bouwbranche te verlossen van handelsbelemmeringen. De oplossing moest komen van het harmoniseren van de technische regels voor het bouwen. Zo ontstond in de jaren tachtig een eerste generatie Eurocodes.

De uitwerking gebeurde door de Europese normcommissie CEN/TC 250 Structural Eurocodes waaraan verscheidene Nederlandse experts hun bijdragen hebben geleverd. De Eurocodes zijn eerst uitgewerkt in Europese voornormen (ENV) die het mogelijk maakten om ervaring op te doen met de systematiek van de Eurocodes.

De Eurocodes onderscheiden zich van andere Europese normen doordat parameters die gaan over het veiligheidsniveau, per land mogen worden bepaald. In de voornormen gebeurde dat in de zogenaamde ‘boxed values', waarvoor in de nationale toepassingsdocumenten (NAD) de geldende waarden werden gegeven.
 
Omzetting naar definitieve normen
Vanaf 1997 is in CEN/TC 250 gewerkt aan het omzetten van deze Europese voornormen naar definitieve Europese normen. Daarbij is gebruik gemaakt van de ervaringen met de voornormen, die leidde tot aanpassingen, veranderingen en verbeteringen. De laatste van de in totaal 58 Eurocodedelen zijn in 2007 gepubliceerd.